നിത്യേന നാം ആഹാരമാക്കുന്ന ചോറ് പാകം ചെയ്യുമ്പോൾ ചെറിയ അരിമണികൾ വീർത്ത് ഇരട്ടിയിലധികം വലിപ്പമുള്ളതായി മാറുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? തികച്ചും സാധാരണമായി തോന്നുന്ന ഈയൊരു പ്രക്രിയയ്ക്ക് പിന്നിൽ വളരെ രസകരവും അത്ഭുതകരവുമായ ചില ഭൗതിക-രാസ ശാസ്ത്ര തത്വങ്ങൾ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്.
വെള്ളം അതിവേഗം ആഗിരണം ചെയ്യുന്ന പ്രക്രിയ
തിളയ്ക്കുന്ന ചൂടുവെള്ളത്തിലിട്ട് അരി വേവിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ബാഹ്യമായ താപം അരിമണികളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് കടന്നുചെല്ലുന്നു. ഇതോടെ അരിയുടെ ബാഹ്യപാളികൾ അയയുകയും പുറത്തുള്ള ചൂടുവെള്ളം അതിവേഗത്തിൽ അരിമണികളുടെ ആന്തരിക ഭാഗത്തേക്ക് ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
അന്നജത്തിൽ സംഭവിക്കുന്ന മാറ്റം അഥവാ ജെലാറ്റിനൈസേഷൻ
അരിയിൽ പ്രധാനമായും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത് സങ്കീർണ്ണമായ അന്നജത്തിന്റെ (𝙎𝙏𝘼𝙍𝘾𝙃) തന്മാത്രകളാണ്. ഉയർന്ന ചൂടും വെള്ളവും ഒരുമിച്ച് ലഭിക്കുമ്പോൾ ഈ അന്നജ തന്മാത്രകൾ വെള്ളം വൻതോതിൽ വലിച്ചെടുത്ത് വീർക്കുകയും അവയുടെ സ്വാഭാവിക ഘടനയിൽ പൂർണ്ണമായ മാറ്റം സംഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ശാസ്ത്രലോകത്ത് ഈ പ്രത്യേക രാസ-ഭൗതിക പ്രതിഭാസത്തെ ‘ജെലാറ്റിനൈസേഷൻ’ (𝙂𝙀𝙇𝘼𝙏𝙄𝙉𝙄𝙕𝘼𝙏𝙄𝙊𝙉) എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.
വലുപ്പവും ഭാരവും ഇരട്ടിയാകുന്ന വിധം
വെള്ളം വലിയ അളവിൽ ഉള്ളിലേക്ക് ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നതിലൂടെയും അന്നജത്തിന്റെ ഘടനയിലുണ്ടാകുന്ന മാറ്റങ്ങൾ വഴിയും കട്ടിയുള്ള അരിമണികൾ തികച്ചും മൃദുവായി മാറുന്നു. ഈ ആന്തരിക വികാസം കാരണമാണ് വേവിച്ചുകഴിയുമ്പോൾ അരിയുടെ ഭാരവും മൊത്തത്തിലുള്ള വലുപ്പവും പലമടങ്ങ് വർദ്ധിക്കുന്നത്.
അരിയുടെ ഇനങ്ങൾക്കനുസരിച്ചുള്ള പ്രത്യേകതകൾ
എല്ലാത്തരം അരികളും ഒരുപോലെയല്ല വേവിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ വലുതാകുന്നത് എന്നൊരു പ്രത്യേകതയുമുണ്ട്. ഓരോ അരി ഇനങ്ങളിലും അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന അന്നജത്തിന്റെ അളവിലെയും ഇനത്തിലെയും വ്യത്യാസങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് വേവുമ്പോൾ വലുതാകുന്ന അളവിലും വ്യത്യാസങ്ങൾ പ്രകടമാകും.
നിത്യജീവിതത്തിലെ ശാസ്ത്രീയ വിസ്മയം
വെള്ളവും ചൂടും അന്നജവും തമ്മിലുള്ള കൃത്യമായ പ്രവർത്തനമാണ് നാം കഴിക്കുന്ന ഓരോ വറ്റ് ചോറിനും പിന്നിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലെ ഓരോ ലളിതമായ ശീലങ്ങളിലും പ്രകൃതിയും ശാസ്ത്രവും എത്രത്തോളം ഇഴചേർന്ന് കിടക്കുന്നു എന്നതിന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച ഉദാഹരണമാണിത്.